51.jpg
32.jpg
33.jpg
74.jpg

Reactie op Column II

Angelika Pöhland - maandag 14 april 2014 23:14

Reactie op Column "Een echte rashond of toch liever een bastaard ..." (aanvulling redactie)

Hoe herken je een broodfokker ?

Een echte rashond of toch lever een bastaard ?

Ik ga meteen beginnen met de laatste zin uit de column:

…een gezonde bastaard uit het asiel…

Wát weet je van de gezonde bastaard ?
Wát zijn zijn voorouders (ras) – dit is belangrijk voor karaktereigenschappen én gezondheidsaspecten.
Dit is heel moeilijk vast te stellen als het om een ondefinieerbaar type gaat.
Dus moet er een heel GROOT vraagteken achter de vraag: "Wat zijn de voorouders ?"

De volgende vraag die men zich zou moeten stellen is:
Hoe komt het dat er zoveel honden (kruisingen én rashonden) in het asiel zitten ?
Naast ongewild afstand moeten doen van je maatje, zou je moeten denken aan

  • Te spontaan aangeschaft en niet verdiept in ras eigenschappen zoals karakter, gezondheid, maar ook bewerkelijkheid, verzorging, en kosten hiervan.
  • Van veel honden wordt afstand gedaan als ze in de puberteit zitten. Mensen vergeten dat honden dit ook hebben en de eerste 2 jaar van een hondenleven 2 jaar opvoeding vereist.
  • “Broodfokkers” – is de lage prijs voor een rashond een kleinere drempel om een hond makkelijker weer van de hand te doen en dan toch maar weer een ander klein schattig puppie aan te schaffen? (gebeurt!)
  • Onvoldoende voorlichting door de fokker/verkoper van pups.

Ik vind dat de grootste verantwoordelijkheid van het “in het asiel terecht komen” van honden bij de consument ligt.
Zij moeten kritischer zijn en niet alleen voor het schattige, of goedkopere puppie gaan; vragen stellen aan de verkoper, maar ook zeker zichzelf afvragen WAT zij willen en WAARVOOR zij willen gaan.

Als je kiest voor een bepaald ras WEET je wat je kunt verwachten.

De goede fokker geeft je informatie over karakter, verzorging, gezondheid én vind het ook niet erg als je later, als je voor zijn pup gekozen hebt, ook met vragen bij hem komt. Hiermee voorkomt hij  dat zijn fokproduct in het asiel terecht komt. En als een fokker enige twijfel heeft of zijn ras wel bij jou past DURFT hij NEEN te verkopen!

Wat betreft de verplichting om DNA profiel van de fokdieren te bepalen, is dit geen hindernis om het ras zuiver te houden; juist wél. Dan weet je met zekerheid dat de pup raszuiver is en de ouders die zijn opgegeven ook echt de ouders zijn. “Knoeien” met stambomen wordt hiermee voorkomen, want als de ouders niet de ouders blijken te zijn komt er geen stamboom.

IK heb BEWUST voor de Parson gekozen; zijn activiteit, aanhankelijkheid naar mensen, zijn enorm zelfstandig karakter wat hem ook nog eens behoorlijk slim maakt en MIJ dwingt om actief en slim met hem om te gaan.

001.gif